Wat Jorn doet,
heeft invloed
Dit is het verhaal van Jorn
De natuur als werkplek
Op het eiland Voorne-Putten werkt Jorn als muskusrattenbeheerder voor Waterschap Rivierenland. Elke dag gaat hij het veld in om dijken en waterkeringen te beschermen. “Ik ben eigenlijk de hele dag buiten,” vertelt hij. “En dat vind ik geweldig. Je ziet zoveel moois van de natuur.”
Thuis in het landschap
Wie met Jorn meeloopt, merkt het meteen: hij voelt zicht thuis in het landschap. “Ik kom op plekken waar je normaal niet mag komen: afgesloten natuurgebieden, langs dijken, door rietlanden. Soms ben je helemaal alleen, soms neem je een collega mee. Die afwisseling vind ik heerlijk.”
Het verborgen leven onder de waterlijn
Wanneer Jorn op een nieuwe locatie aankomt, begint het speurwerk. “Het eerste waar we op letten zijn de sporen,” legt hij uit. “Je kijkt: zou hier een muskusrat kunnen leven? Is er genoeg voedsel? Is dit een geschikte plek?” Daarna zoekt hij naar sporen zoals keutels, pootafdrukken of vraatsporen. Zodra hij een aanwijzing vindt, gaat hij verder zoeken naar de plek waar de muskusrat heeft gegraven. “Dan ga je het water in en voel je langs de kant onder water of er ergens een gang zit. Muskusratten graven onderwater een pijp naar hun hol, die uitkomt in een droge nestkamer in de oever. Door nauwkeurig te onderzoeken waar deze gangen zich bevinden, kunnen we gericht ingrijpen en zo schade aan dijken voorkomen. Eén muskusrat kan namelijk ongeveer een kubieke meter grond per jaar weggraven, en dat kan een dijk ernstig verzwakken.”
Vrijheid én verantwoordelijkheid
Met zo’n 1.100 kilometer watergang binnen zijn gebied werkt Jorn zelfstandig en met veel vertrouwen. “Ik bepaal mijn eigen planning. Dat vind ik heel fijn”. Toch staat hij er niet alleen voor. “Als ik tijd over heb, help ik collega’s in drukke gebieden. Zo houden we samen het gebied veilig.”
Invloed op nu en de toekomst
Als Jorn zijn werk niet zou doen, zouden de gevolgen snel zichtbaar zijn. “Dan krijgen we natte voeten,” vertelt hij. “En dan hebben we het niet over een nat grasveld, maar over grote economische schade, overstromingsgevaar en onveilige situaties.” Muskusratten bedreigen niet alleen dijken; ook de natuur krijgt een klap doordat ze de biodiversiteit aantasten. Juist daarom voelt Jorn zoveel verantwoordelijkheid in zijn werk. “Ik draag écht iets bij aan de waterveiligheid. In Nederland móet je dat serieus nemen. We leven beneden zeeniveau; zonder mensen die in het veld staan, redden we het niet.” Zijn werk blijft misschien vaak onzichtbaar, maar de invloed zeker niet. “Wat ik doe, zorgt ervoor dat Nederland veilig blijft. Nu, maar ook in de toekomst.”
